Οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν, δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη και επικρατεί μια στάση αναμονής. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Η ύπαρξη ατόμων με τις κατάλληλες γνώσεις και εμπειρία θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης.
Οι έμπειροι μη εκτελεστικοί διευθυντές θα συμβάλουν στη βελτίωση της ευαισθητοποίησης και στην παροχή καθοδήγησης.
Ένα “στέλεχος-διαμονής” δεν κατέχει το νομικό διορισμό ενός διευθυντή, αλλά θα είναι ένας “πυλώνας ισχύος” στον οργανισμό, συνεργαζόμενος με το διοικητικό συμβούλιο, τη C-Suite και τη διοίκηση, για τη δημιουργία και την απελευθέρωση της αξίας.
Οι “κίνδυνοι νέας γενιάς” είναι πιο δύσκολο να διαχειριστούν και να ελεγχθούν.
Τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν εντοπίζονται και δεν αξιολογούνται επαρκώς και γενικά δεν υπάρχει αποτελεσματική δέσμευση.
Με την ένταση των κανονιστικών αλλαγών της Βιωσιμότητας, υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης, κατανόησης και συμμόρφωσης με αυτές – μια βασική και ενδεχομένως υπαρξιακή απειλή μακροπρόθεσμα.
Υπάρχουν σημαντικά ηθικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν:
- Greenwashing
- Κακή εταιρική, επιχειρηματική και οργανωτική διακυβέρνηση
- Διαφορετικότητα, ισότητα και ένταξη
- Συνθήκες εργασίας, ιδίως σε σχέση με την αλυσίδα εφοδιασμού, π.χ. παιδική εργασία
“Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να μην ξέρουμε ποιο είναι το κόστος του να μην κάνουμε τίποτα, και το κόστος ευκαιρίας των χαμένων ευκαιριών!
